Keïd
Zaman iz bırakmadan üzerinden kayar.
Asetat, eski bir sıcaklığın izini taşır; maddenin serinliği içinde insanlığın sessiz bir yankısı. Işık yerleşir, tereddüt eder, oyalanır.
Her şey sakin görünür; ama yüzeyin altında hâlâ nefes alan bir şey vardır,
bir jestin, tutamadığımız bir ânın hatırası.